O damy

Ach, panie, panie, jakże was nie kochać,

Za waszą miłość, czułość, dobre serce.

Pokusa, która zdobi całe życie,

Co nigdy nie przestaje zachwycać.

 

W niepowtarzalności wasz urok rozkwita,

Bywa, że w sercu kamień boli skrycie.

Bezlitośnie ranią was urazy,

Lecz panie wszystko umieją wybaczyć.

 

Ufne, beztroskie i zawzięte,

Nie każdej szczęście sprzyja w miłości.

Wtedy płaczecie, jak płaczą wierzby,

A łzy wasze – jak kryształ są czyste.

 

Bądźcie więc szczęśliwe, cudowne i kochane!

I uśmiechajcie się jak najczęściej.

Bo ważne jest, że szczęście pań kochanych,

Szczerze rodzi się z miłości mężczyzn.

 

Ach, panie, panie, jakże was nie kochać,

Za waszą czułość, dobroć i pieszczoty.

Pokusa, która zdobi całe życie,

Kwiaty, co pięknem zachwycają bez granicy.